ضمنا استاد دكتر على زرگرى ، در كتاب گياهان دارويى مىنويسد : فلوريدزين موجود در پوست تازهء درخت و ايزوفلوريدزين موجود در برگ ، اثر تب‌بر داشته به مقادير 50 % تا 80 % در روز مواد مصرف شود . ابن سينا از اين خاصيت در برگ درخت سيب ، غافل نبوده و آن را در ابتداى اورام حاد تجويز مىكرده و مؤلف قرابادين نيز براى خود سيب اين خاصيت را قائل بوده و مىنويسد : « سيب قالع حمى ( از بين برنده تب ) و مسكن حرارت است » . ولى مطلبى كه ابن سينا به آن اشاره كرده و در كتاب‌هاى كنونى به چشم نمىخورد اين است كه تمام خواص سيب هنگامى ظاهر مىشود كه سيب كاملا رسيده باشد و سيب نارس و بىمزه ، نه تنها سودى ندارد بلكه زيان‌بخش نيز هست ، زيرا به علت خامى زمينه را براى پيدايش عفونت‌ها و تب‌ها آماده مىسازد و آن را به اين عبارت ادا مىكند : و الفج يولد العفونات و الحميات بخاميه خلط و فجاجته و قبوله العفونه . و نيز مىنويسد : و فى التفاح نفخ و خصوصا فيما ليس بحلو . سيب مولد نفخ است مخصوصا اگر شيرين نباشد . 6 - طرز مصرف سيب دستورهاى مندرج ، در كتاب درمان به وسيله سبزىها ، ميوه‌ها و حبوب : براى تصفيه خون : هر روز صبح يك سيب بخوريد . به عنوان ملين : هر شب يك عدد سيب تناول نماييد . كمپوت سيب : براى اينكه كمپوت خوبى از سيب تهيه كنيد در ابتداى طبخ ، آب نصف ليموترش را به آن بيفزاييد و در آخر طبخ كمى كره اضافه نماييد . براى درمان اسهال‌هاى عفونى - چنان‌كه قبلا ذكر شد روزى 500 الى 1500 گرم سيب رنده‌شده را در 5 وعده بدهيد و اگر تشنگى عارض شد كمى چاى رقيق بنوشانيد ( براى كودكان مقدار سيب متناسب با سن باشد ) .